Wachtwoorden behoren tot het verleden. Zoals bij de meeste beveiligingsproblemen ligt de zwakste schakel meestal bij de eindgebruiker zelf en niet bij het technologische systeem dat het systeem aandrijft. Cyberbeveiligingsbedrijven waarschuwen al lang tegen het gebruik van eenvoudige en voorspelbare wachtwoorden en pleiten voor langere wachtwoorden met een gezonde mix van hoofdletters, cijfers en speciale tekens.
Bekijk de volgende lijst maar eens en tel welke fouten ieder van ons in het verleden heeft begaan:
- Een wachtwoord vergeten en een account moeten herstellen
- Twee keer hetzelfde wachtwoord gebruikt
- Te lang het standaard wachtwoord gehouden alvorens het te updaten
- Een wachtwoord gedeeld met een collega
- Meer dan drie maanden hetzelfde wachtwoord gebruikt
- Hetzelfde wachtwoord gebruikt voor privé- en werkaccounts
De meeste mensen zullen minstens drie bullets van de lijst afstrepen, maar daar is een goed excuus voor: Maar al te vaak zijn we ons niet eens bewust van het enorme risico dat we nemen door wachtwoorden voor toegang tot digitale diensten te delen, te kopiëren of op te schrijven. Steeds vaker proberen grote IT-bedrijven als Google te helpen, bijvoorbeeld door te waarschuwen dat je een bekend gelekt wachtwoord gebruikt, maar minder dan een derde van de gebruikers geeft daadwerkelijk gehoor aan de waarschuwing.
Ik denk dat het zo vrij duidelijk is dat alleen een wachtwoord gebruiken om je data te beschermen niet meer van deze tijd is toch?
Multi-factor authenticatie, of MFA, wordt gezien als de oplossing voor wachtwoorden. MFA is een methode om jezelf te identificeren via verschillende bronnen. Een voorbeeld hiervan is verificatie via uw telefoon of IOT-apparaat. Meerdere studiee later zien dat 80% van de beveiligingslekken had kunnen worden voorkomen door middel van tweefactorauthenticatie.
Bij online winkels bijvoorbeeld hoeven gebruikers vaak maar één stuk verifieerbare informatie, zoals een wachtwoord, op te geven om toegang te krijgen tot hun online accounts. U wilt misschien niet dat anderen weten wat u op een bepaalde site hebt gekocht, maar gevoelige informatie loopt geen gevaar. Financiële instellingen verwerken echter veel gevoeligere gegevens, zoals rekeningsaldi en betalingen, en eisen daarom vaak dat gebruikers ten minste twee verifieerbare gegevens verstrekken om toegang te krijgen tot hun online rekeningen.
Single-factor, two-factor & multi-factor?
Het aantal vereiste factoren voor elke authenticatiemethode komt tot uiting in de naam ervan:
- Single-factor authenticatie (SFA): Vereist dat gebruikers één verifieerbare referentie opgeven om toegang te krijgen.
- Authenticatie met twee factoren (2FA): Vereist dat gebruikers twee verifieerbare referenties opgeven om toegang te krijgen.
- Multi-factor authenticatie (MFA): Vereist dat gebruikers ten minste twee verifieerbare referenties opgeven om toegang te krijgen.
Als één factor gecompromitteerd is, is het onwaarschijnlijk dat andere factoren dat ook zijn, dus is het veiliger om gebruikers te verplichten zich te authenticeren met behulp van extra factoren. Het doel is een goed evenwicht te vinden tussen de veiligheid die nodig is om online bronnen te beschermen en de gebruikerservaring en de totale authenticatie-ervaring zo pijnloos mogelijk te maken.
Verifieerbare informatie valt uiteen in drie verschillende categorieën:
Type 1 – Kennisfactoren
Dingen die u weet- omvat wachtwoorden, pincodes, combinaties, codewoorden of geheime handdrukken. Alles wat u kunt onthouden en vervolgens kunt typen, zeggen, doen, uitvoeren of anderszins oproepen wanneer dat nodig is, valt in deze categorie.
Type 2 – Bezitsfactoren
Dingen die u heeft- omvat alle voorwerpen die fysieke objecten zijn, zoals sleutels, smartphones, smartcards, USB-stations en tokenapparaten. (Een token-apparaat produceert een op tijd gebaseerde PIN of kan een antwoord berekenen op basis van een door de server afgegeven uitdagingsnummer).
Type 3 – Inherentiefactoren
Dingen die u bent – omvat elk deel van het menselijk lichaam dat ter verificatie kan worden aangeboden, zoals vingerafdrukken, handpalmscans, gezichtsherkenning, netvliesscans, irisscans en stemverificatie.
MFA
Door twee of drie factoren uit deze drie categorieën te combineren, ontstaat een multifactor authenticatie. Multifactor authenticatie (MFA) is dus een methode van inlogverificatie waarbij ten minste twee verschillende bewijsfactoren vereist zijn.
MFA wordt vaak ook wel voor het gemak 2FA genoemd maar het is duidelijk niet hetzelfde. Authenticatie met twee factoren (2FA) vereist dat gebruikers precies twee verschillende authenticatiefactoren kunnen aantonen, terwijl Authenticatie met meerdere factoren (MFA) vereist dat gebruikers ten minste twee verschillende authenticatiefactoren kunnen aantonen. Alle 2FA is dus MFA, maar niet alle MFA is 2FA.
Van alle typen authenticatie geniet multifactor authenticatie duidelijk de voorkeur, omdat het voor een hacker veel moeilijker is deze te omzeilen. Met alleen een wachtwoord hoeft een aanvaller maar één aanvalsvaardigheid te hebben en één succesvolle aanval uit te voeren om zich voor te doen als het slachtoffer. Bij MFA moet de aanvaller over meerdere aanvalsvaardigheden beschikken en meerdere succesvolle aanvallen tegelijkertijd uitvoeren om zich voor te doen als het slachtoffer. Dit is uiterst moeilijk en dus een meer veerkrachtige inlogoplossing.
Het laagste aantal factoren dat nodig is voor authenticatie is de tweefactorauthenticatiemethode. Bedrijven zouden kunnen beginnen met tweefactorauthenticatie (2FA) met een wachtwoordsysteem en token-gebaseerde authenticatie, zoals een verificatiecode die per e-mail wordt verstuurd of een app zoals Authy of Google Authenticator.
Bedrijven moeten echter het belang van de gebruikerservaring niet vergeten. Het gebruik van twee apps wordt vaak als omslachtig ervaren, waarbij gebruikers moeten wisselen tussen apps of zelfs apparaten en codes en wachtwoorden van de ene naar de andere moeten kopiëren.
Toekomst
Fraudeurs kunnen 2FA beveiligingssystemen nog steeds omzeilen, ook al verhogen deze apps de veiligheid in vergelijking met een eenvoudige wachtwoordmethode.
Daarom kiezen steeds meer bedrijven voor biometrische identificatietechnologie. Hiervoor moet een gebruiker zijn vingerafdruk, iris of andere biometrische kenmerken scannen en het duurt slechts ongeveer een seconde om te bevestigen dat de eigenaar van de opgeslagen biometrische gegevens dezelfde persoon is die probeert in te loggen.
Gebruikers van de Apple iPhone weten hoe snel de nieuwste functie op de iPhone, de gezichtsidentificatie, aankopen in Apple-winkels mogelijk maakt – en deze minuscule inspanning van het kijken in een scherm kan de toekomst worden van alle digitale toegang.
De meeste oplossingen werken prima met de in de smartphone geïntegreerde vingerafdruk of gezichtsidentificatie via de bedrijfsapplicatie. Dankzij de groete technologiebedrijven is het inzetten van MFA veel gemakkelijker dan velen verwachten en goedkoper dan het alternatief, een beveiligingshack. Hier volgen enkele richtlijnen voor het kiezen van een oplossing:
- Focus op oplossingen die alle gebruikers kunnen inzetten zonder dat er extra hardware nodig is.
- Kies een oplossing die werkt met uw bestaande IT-infrastructuur.
- Kies een oplossing die naadloos kan worden geïnstalleerd of geïntegreerd in een app-infrastructuur zonder naar elk werkstation te gaan om deze te installeren.
- De MFA-oplossing moet eenvoudig te beheren zijn en beheerders moeten snel kunnen reageren op problemen van eindgebruikers.
Meer weten?
Veel kleinere bedrijven hebben de verouderde wachtwoordmethode niet opgegeven omdat ze niet weten hoe ze zich tegen cyberaanvallen moeten beschermen. Bovendien zeggen drie van de vier kleine bedrijven niet over het personeel te beschikken om IT-beveiliging aan te pakken.
Meer weten over MFA of interesse in hoe uw bedrijf een biometrische authenticatie kan implementeren? Neem contact op met SolidBE en laat u persoonlijk informeren door één van onze netwerk security specialisten.
