Een rendement van 493 procent in drie jaar. Met dat getal presenteert Fortinet het nieuwe onderzoek van Omdia naar Fortinet Unified SASE, en het is precies het soort getal dat in een directiekamer blijft hangen. Wie verder leest dan de kop, vindt in het rapport iets wat voor IT-beslissers misschien nog bruikbaarder is: een vrij concreet beeld van waar het geld in een netwerk- en securityomgeving eigenlijk naartoe gaat. Dat blijkt maar voor een klein deel in licenties te zitten.
Het rapport heet The Economic Benefits of Fortinet Unified SASE, is geschreven door Omdia-analist Adi Sarosa en verscheen in oktober 2026. Omdia hoort bij Informa TechTarget. Fortinet heeft het onderzoek laten uitvoeren en betaald, en dat staat ook gewoon op het voorblad. Omdia sprak met klanten uit het onderwijs, de overheid en de zorg. Hoeveel organisaties dat precies waren, vermeldt het rapport niet.
Omdia rekende voor Fortinet uit wat Unified SASE een grote organisatie in drie jaar oplevert en kwam uit op een ROI van 493 procent en 47 procent lagere beheerkosten voor netwerk en security. Het grootste deel van dat bedrag komt uit het vervangen van dure WAN-verbindingen, de rest uit productiviteit, minder leveranciers en minder storingen. In dit artikel lees je waar die cijfers vandaan komen, welke praktijkvoorbeelden overtuigender zijn dan het rendement zelf en hoe je zo’n door de leverancier betaald onderzoek vertaalt naar je eigen organisatie.
Wat is SASE en waarom gaat het gesprek nu over geld
De term Secure Access Service Edge komt van Gartner, dat hem in 2019 introduceerde. Het idee is dat netwerk en beveiliging samenkomen in één architectuur die grotendeels vanuit de cloud wordt geleverd. Aan de netwerkkant zit SD-WAN, aan de securitykant een set diensten die samen Security Service Edge heten, zoals een secure web gateway, een cloud access security broker, firewall as a service en zero trust network access. Over het verschil tussen die twee lagen schreven we eerder een artikel over de keuze tussen SSE en een volledige SASE-architectuur.
Bij Fortinet heet het pakket Unified SASE. Het combineert FortiSASE als cloudgeleverde securitydienst met Secure SD-WAN op de FortiGate, onder één besturingssysteem, één beleidsengine en één beheeromgeving. Daarbovenop zitten functies als DLP, digital experience monitoring en controle op het gebruik van generatieve AI.
De techniek bestaat al jaren, en de vragen van besturen gaan steeds vaker over geld en beheerlast. Omdia legde in augustus 2026 aan 400 respondenten een reeks stellingen voor over hun IT-strategie. 69 procent zegt dat de eigen IT-omgeving in twee jaar complexer is geworden, 75 procent ziet beheerders extra taken op zich nemen voor digitale projecten en 61 procent vindt dat die complexiteit de IT-afdeling en lopende projecten vertraagt. Ondertussen investeert 80 procent fors in infrastructuur voor AI of is dat van plan. Dat zijn allemaal cijfers uit hetzelfde onderzoeksbureau, maar ze zullen veel IT-managers bekend voorkomen. De beheerder die er naast de firewalls ook de Wi-Fi, het MDM-platform en de AI-pilot bij heeft gekregen, kom je in bijna elke organisatie tegen.
Wat levert SASE een organisatie financieel op volgens het Omdia-model
Omdia rekent niet met een echte klant. Op basis van de interviews bouwde het bureau een samengestelde modelorganisatie met ongeveer 50.000 medewerkers, 500 locaties en zo’n 20.000 thuis- en hybride werkers. Die organisatie vertrekt vanuit dure WAN-verbindingen, een verzameling netwerk- en securityproducten van verschillende leveranciers, versnipperd zicht op wat er gebeurt en traditionele VPN-toegang.
Omdia rekent in Amerikaanse dollars. Wij hebben de bedragen in dit artikel omgerekend naar euro’s tegen de wisselkoers van november 2026 en afgerond, het blijven dus schattingen. Over drie jaar levert de overstap in dat model circa 45 miljoen euro aan berekende baten op, tegenover een investering van ruim 7,5 miljoen euro. Netto blijft er circa 37 miljoen euro over, wat de genoemde ROI van 493 procent oplevert. De totale kosten van eigendom voor netwerk, security en beheer dalen met 47 procent. In het eerste jaar staat er volgens de grafiek in het rapport al zo’n 12 miljoen euro aan baten tegenover circa 3 miljoen euro aan investering, dus de terugverdientijd valt binnen dat eerste jaar.
Waar de besparing vandaan komt
Vier categorieën zijn samen goed voor meer dan 90 procent van de berekende waarde. Lagere kosten voor netwerk en security leveren 45 procent, hogere productiviteit van medewerkers 25 procent, consolidatie van leveranciers en platforms 12 procent en betere bedrijfscontinuïteit 11 procent. Binnen die eerste categorie is het moderniseren van het WAN de grootste post. Dat is weinig verrassend. In een organisatie met honderden vestigingen loopt de rekening voor private verbindingen maand na maand door, en die post groeit mee met elke extra megabit.
Een van de geïnterviewde klanten stapte over van MPLS-circuits van circa 1.800 euro naar kabelverbindingen van circa 135 euro, met meer dan dertig keer zoveel bandbreedte. Over welke periode die bedragen gelden, staat er niet bij. Een andere klant ging van één internetverbinding per vestiging naar twee, met SD-WAN die automatisch omschakelt bij uitval. Die twee voorbeelden horen eigenlijk bij elkaar. Een consumentachtige kabelverbinding heeft zelden de garanties van een zakelijk MPLS-contract, dus de besparing is pas verantwoord als je de beschikbaarheid terugwint met een tweede lijn van een andere provider. Wie ooit een MPLS-migratie heeft meegemaakt, weet ook dat de looptijd van het oude contract vaak meer bepaalt over de planning dan de techniek.
De uren van de beheerder tellen ook mee
Naast harde kosten rekent Omdia met tijd. Over drie jaar bespaart de modelorganisatie volgens het rapport meer dan 21.000 uur aan operationeel werk. Fortinet spreekt in de begeleidende blog van 59 procent minder tijd voor beheer en ondersteuning. In de lopende tekst van het rapport staat dat percentage niet, het rapport toont de tijdsbesparing per taak alleen in een grafiek. De besparing zit in algemeen netwerk- en securitybeheer, het beheer van VPN en ZTNA, het uitrollen van nieuwe locaties, het onderzoeken van AI-gebruik en het voorbereiden van audits.
De praktijkvoorbeelden uit de interviews zeggen hier meer dan de totalen. Een klant vertelt dat het bijwerken van firmware vroeger weken kostte en nu in één nacht gebeurt. Een nieuwe locatie online brengen ging van ongeveer een maand naar enkele dagen. Het inpassen van een overgenomen organisatie kostte tot drie maanden en duurt nu drie weken tot een maand. Persoonlijk vind ik dit soort uitspraken overtuigender dan het rendement van 493 procent. Een firmware-update die weken duurt, gebeurd namelijk vaker dan je denkt, en elke week dat een kwetsbare versie blijft draaien is een week risico.
Remote toegang en zicht op AI-gebruik bij hybride werken
Bij hybride werkers draait het verhaal vooral om de overstap van traditionele VPN naar zero trust network access. Organisaties in het onderzoek beschrijven hun oude VPN-omgeving als lastig te beheren en slecht passend bij werken vanaf wisselende plekken. Een geïnterviewde uit het onderwijs zegt het simpel: zolang een medewerker op een apparaat van de school werkt, maakt het niet uit waar hij zit.
Het meest menselijke voorbeeld komt uit de zorg. Artsen konden in een van de organisaties ongeveer drie uur werken voordat de verbinding te slecht werd om door te gaan. Na de overstap was dat opgelost. Dat soort ergernis staat in geen enkele storingsrapportage, maar het kost wel tijd, geduld en soms ook vertrouwen van mensen in hun IT-afdeling. Omdia berekent die productiviteit als 25 procent van de totale waarde, wat aangeeft hoe zwaar het bureau gebruikerservaring laat meewegen.
Dan het gebruik van AI. Een klant gaf toe dat de organisatie eerder niet wist wie AI-tools gebruikte en welke informatie daarin werd ingevoerd. Met de controle op applicatiegebruik in SASE is dat zichtbaar geworden en kan er beleid op worden gezet. Voor Nederlandse organisaties die onder de Cyberbeveiligingswet of de AVG met gevoelige gegevens werken, is dat geen detail. Een geïnterviewde uit de zorg noemt daarnaast compliance-rapportages die vroeger uren tot weken kostten en nu veel sneller klaar zijn.
Hoe lees je een door de leverancier betaald ROI-onderzoek over SASE
Een onderzoek dat de leverancier zelf betaalt, lees je met een potlood in de hand. Dat is geen verwijt aan Omdia. Het bureau zegt zelf dat geen enkel model elke omgeving kan representeren, dat de uitkomst afhangt van omvang, sector en de huidige inrichting van de IT-organisatie, en dat organisaties hun eigen analyse en proof of concept moeten doen. Het is wel een reden om te kijken welke posten er op de lijst staan en welke niet. We deden hetzelfde bij het door Big Tech betaalde rapport over de kosten van Europese cloudsoevereiniteit, waar de opdrachtgever ook de uitkomst kleurde.
Mijn belangrijkste kanttekening zit in de modelorganisatie. Een bedrijf met 50.000 medewerkers en 500 vestigingen kom je in Nederland maar beperkt tegen, en de besparing op WAN-verbindingen groeit vrijwel lineair mee met het aantal locaties. Een zorginstelling met twintig locaties of een scholengroep met een handvol gebouwen moet die 493 procent dus niet als richtgetal gebruiken. De verdeling van de waarde is wel bruikbaar, omdat die laat zien waar je moet zoeken. Ook de oorspronkelijke dollarbedragen en de MPLS-tarieven komen vermoedelijk uit een markt waar private verbindingen duurder zijn dan bij ons, waar glasvezel en zakelijk internet relatief goedkoop zijn.
Wat in het model niet terugkomt, is de afhankelijkheden die met één platform voor netwerk en security onstaan. Consolidatie levert minder leveranciers, minder contracten en één beheeromgeving op. Het betekent ook dat je verkeersinspectie, beleid en logging bij één partij onderbrengt, en dat een prijsverhoging of koerswijziging van die partij je harder raakt. Ook dat hoort als aparte post in een eerlijke businesscase.
Een eigen businesscase voor SASE opstellen
Mijn advies is om met je eigen nulmeting te beginnen. Zet alle WAN- en internetverbindingen met hun maandkosten en contracteinddata op een rij. Tel de security- en netwerkproducten die je nu afneemt, met de licentiekosten en het aantal beheerconsoles. Vraag je beheerders hoeveel uur ze kwijt zijn aan firmware, VPN-problemen, nieuwe locaties en auditrapportages. En vraag bij elke SASE-leverancier waar de inspectie van je verkeer plaatsvindt, onder welke jurisdictie die locaties vallen en wie toegang heeft tot het beheer. Met die gegevens word een ROI-rapport bruikbaar vergelijkingsmateriaal.
Waarom Fortinet Unified SASE op een shortlist moet staan als je aan het kijken bent naar een netwerk en security update? Veel organisaties werken al via FortiGates op hun vestigingen, en FortiSASE draait op hetzelfde FortiOS, met hetzelfde beleidsmodel en dezelfde beheeromgeving. Voor die organisaties is SASE een uitbreiding van wat hun beheerders al kennen. Dat scheelt opleiding, en het voorkomt een overgangsperiode waarin twee sets firewallregels langzaam uit elkaar groeien, iets wat we bij een wissel van leverancier bijna altijd zien gebeuren. Je kunt ook klein beginnen, bijvoorbeeld door eerst de VPN te vervangen door ZTNA en het SD-WAN later uit te breiden.
En als je nog geen Fortinet hardware hebt staan? Ook zonder Fortinet-hardware kan het platform een plek op de shortlist verdienen. FortiSASE werkt als losse clouddienst met een agent op het apparaat, dus je kunt beginnen met ZTNA voor thuiswerkers of het vervangen van de VPN zonder je vestigingsnetwerk om te bouwen. Staat over een paar jaar toch de vervanging van routers en firewalls op de planning, dan kun je SD-WAN er later bij nemen en komen netwerk en beveiliging alsnog bij één leverancier met één beleidsmodel samen.
Meer lezen over het eerder genoemde onderzoek waarop dit artikel gebaseerd is? Vraag het onderzoek aan via deze pagina.







